Column: Rijksmonument Veeningen 42

Formeel geniet de status van rijksmonument een juridische bescherming voor gebouwen en terreinen van nationale waarde op basis van de Erfgoedwet en de Omgevingswet, waarbij het hele pand, zowel van binnen als van buiten, in principe is beschermd. Dit betekent ook dat de eigenaar van Veeningen 42 verplicht is het pand binnen en buiten goed te onderhouden en wanneer dit niet gebeurt ,de gemeente ingrijpt. Het biedt formeel de hoogste beschermingsstatus.

Op Rijk- en provinciaal niveau zijn er ook subsidies beschikbaar voor monumentenzorg. En clubs als de Oudheidkamer Zuidwolde en bewoners hebben een signalerende functie. Op de website van monumenten staat het pand uit 1866 in volle glorie met complete beschrijving. Deze site loopt achter, want het pand verkeert al 12 jaren in verval. Het spijt me ook dat ik er zelf niet eerder aandacht aan heb gegeven, want ik reed er af en toe aan voorbij, maar was mij er niet van bewust dat dit een Rijksmonument is uit de 19e eeuw en sinds 2006 onbewoond. Iedereen weet als een pand langere tijd leeg staat vliegt die een keer in de brand. Dat gebeurde. Nu het pand verslonst is door de elementen worden partijen ‘wakker”.

De tijd heeft echter zijn werk gedaan, herstel wordt moeilijker mede door vergunningenbeleid en gestegen bouwkosten. De nieuwe eigenaar wil het pand van de monumentenstatus wat afbraak betekent. Mogelijk dat de nieuwe voorgevel wat gaat lijken op het oude, maar het antieke is er af. Dat is jammer, want door herbestemming kunnen deze fraaie panden behouden blijven Soms denk ik wel eens dat de overheid door laksheid er naar streeft deze panden te breken. In het algemeen kunnen diverse redenen hierbij een rol spelen, besparen op onderhoud, nieuwbouw en grondspeculatie. Dit verhaal maakt duidelijk dat cultuurbehoud geen hoge prioriteit heeft bij de gemeente De Wolden en de status van Rijksmonument ook geen garantie biedt op behoud van culturele schoon, geschiedenis en identiteit.