IJsvereniging Voorwaarts met de graffitiwagen

Koekange De mannen van ijsvereniging Voorwaarts in Koekange hebben de winter al in de bol. Al enige tijd werken ze in een schuur aan de Koekangerdwarsdijk aan het verfraaien van hun koek- en zopiekar. Deze oude SRV-kar, ooit eigendom van rijdende kruidenier Theunis de Jong uit Makkinga, fungeert gedurende het schaatsseizoen als bestuurskamer van Voorwaarts, van waaruit tevens versnaperingen en kaartjes worden verkocht.

De kar doet al zo’n twintig jaar dienst, maar steeds luider werd de klacht van schaatsminnend Koekange dat het zo’n lelijk ding was. ‘Het was inderdaad geen gezicht meer’, zegt Klaas Ems. De oplossing? Een graffitikunstenaar de vrije hand geven om de kar weer toonbaar te maken. Het resultaat mag er zijn, want als de kar deze winter naar de baan gesleept wordt om weer dienst te doen, dan wordt deze als kunstobject gezien door de mensen.

Koning Winter

Ze hebben nog wel enige tijd om de kar af te maken, want Koning Winter klopt nog niet echt op de deur en de ijsbaan moet nog volgepompt worden met water. De voorkant van de wagen moet nog verfraaid worden en het kozijn van waaruit de verkoop plaatsvindt, wordt vernieuwd. En nieuw kozijn ligt al klaar. Ze zijn er in ieder geval allemaal happy mee. ‘Technisch is deze kar goed, alleen loopt hij niet meer. Daarom slepen we die altijd met een tractor naar de ijsbaan. De stuurbekrachtiging werkt ook niet meer goed, zodat we met twee man aan het stuur moeten trekken.’

In de oude SRV-kar staat het nu nog vol. ‘Het is tevens onze bergplaats van spullen. Er zit een oud kacheltje in om in de winter warm te blijven. Het is dan echt hartstikke gezellig hoor’, benadrukt Ems. Nu liggen er nog bankjes, bordjes, pannen en andere spullen voor het seizoen, maar dit wordt allemaal netjes gemaakt.

Koepelkas

De ijsvereniging telt ruim 400 leden en huurt een stuk land aan de Koekangerdwarsdijk 10. En ja, ze hopen natuurlijk weer op strenge vorst, zodat de graffitiwagen ook echt getoond kan worden aan de bevolking. Er is tevens een oude koepelkas gekocht, die de schaatsers bescherming biedt tegen weer en wind als ze wat willen consumeren. Als de baan open gaat, wordt dat eigenlijk nooit luidkeels bekendgemaakt. De fanatieke schaatsers uit de wijde omtrek weten de baan wel te vinden. ‘Vorig jaar waren we drie dagen open, terwijl het elders niet lukte’, schetst de schaatsbestuurder vrolijk.

Reacties